Historia

Arystokratyczny rodowód

Ulica Foksal od początku swojego istnienia była adresem dla elit. W XVIII w. powstał tu elegancki ogród miejski, wzorowany na londyńskim parku Vauxhall, w którym organizowano bale i widowiska. W kolejnym stuleciu wzdłuż dawnej ogrodowej alei swoje pałace i rezydencje zaczęła wznosić warszawska arystokracja i burżuazja. W dwudziestoleciu międzywojennym ulica Foksal stała się ulubionym miejscem spotkań śmietanki towarzyskiej stolicy, która spędzała czas w owianych sławą kawiarniach Café Snob i Café Bodo.

W latach 1895-1898 pod adresem Foksal 13 i 15 powstały dwie luksusowe kamienice, które zaprojektował i zbudował architekt Artur Otton Spitzbarth. Od początku były one domem wielu znamienitych postaci, zasłużonych dla polskiej kultury i państwowości, takich jak bohater wojenny major Kazimierz Kubala, malarz Zygmunt Badowski czy poeta Stefan Napierski. W dwudziestoleciu międzywojennym zamieszkiwali tu również posłowie i senatorowie odrodzonej Polski, m.in. Stanisław Grabski, Ignacy Radlicki, Juliusz Zdanowski i Emil Godlewski. W latach 30. kamienica Foksal 13 stała się własnością słynnego przedsiębiorcy i „króla czekolady” – Jana Wedla, który przebudował ją i wyposażył w liczne nowoczesne udogodnienia, m.in. pierwszą w Warszawie panoramiczną windę.

Powrót

Zachowany Paryż Północy

Kamienice Foksal 13/15 to unikalne zabytki warszawskiej architektury okresu belle epoque. Jako jedne z nielicznych budynków śródmieścia ocalały z wojennej pożogi w niemal nienaruszonym stanie, dzięki czemu do dziś można tu poczuć atmosferę „Paryża Północy” – jak mawiano na przedwojenną Warszawę